یک دیو کوچولوی آفتابخورده با شاخهایی خمیده مثل ماه، چشمهای طلایی و متعجب، و آن آرامش مشکوکِ موجودی که قطعاً میداند دیشب چه اتفاقی افتاده.
یک دیو کوچولوی سبزِ خزهای با لبخندی کج، یک نیش ریز، و آویز قوری کوچکی برای دم کردن صبر، غیبت و فکرهای زیبایی که هیچ ضرورتی به وجودشان نیست.
یک دیو کوچولوی طلاییچهره با چشمهای رؤیایی، شاخهای ریز و یک آویز شانه برای مرتب کردن فکرها، رازها و احتمالاً کمی دردسر.
یک دیو کوچولوی زعفرانیرنگ با چشمهایی کنجکاو که از گوشه نگاه میکنند، جرقههایی فیروزهای، و یک قوری کوچک که زیر افکارش تاب میخورد.
یک دیو کوچولوی گرم و خاکیرنگ، با چشمهای خوابآلود، یک نیش ریز و شیطنتآمیز، و آن آرامش خاصِ موجودی که از همین حالا تصمیم گرفته رازهایتان را پیش خودش نگه دارد.
یک دیو بلندبالا با چهرهای به رنگ اخگر، چشمهایی که انگار هرکدام راه خودشان را میروند، زنجیرهای کوچک تشریفاتی و قیافهی جدیِ کسی که وانمود میکند اصلاً قصد دردسر درست کردن ندارد.
یک شیطانک کوچک سبزِ خزهای، با چشمهای خوابآلود، جذابیتی کمی کجوکوله و لبخندی که انگار بیشتر از آنچه باید، میداند.
یک دیو کوچولوی بازیگوش با درخشش نارنجیِ آتشین و چهرهای افسانهای که با دست جان گرفته است.
یک دیو کوچولوی چاینگهدار، با چشمهای طلایی، نیشهای ریز، و آن صورت صبوری که انگار قرنهاست منتظر جوش آمدن آب مانده.
یک دیو کوچولوی سبزِ خزهای با شاخهای نامتقارن، چشمهای بزرگ و نگران، و همان قیافهی آشنای کسی که ناگهان یادش افتاده یک چیز خیلی مهم را فراموش کرده.
یک دیو کوچک به رنگ آبی آسمانی با چشم سوم، لبخندی آرام و چهرهای آرام از موجودی که بسیار بیشتر از آنچه میگوید متوجه میشود.
هیولایی برای دنیا گل میآورد.
همراهی از ساعتِ آبی، برای شبهای آرام.
خاطرهای از کوهستان؛ لطیف، دور و کهن.
روحی کوچک در کنار پنجره که همیشه بیدار و مراقب است.
موجودی که بهجای ترس، رودخانهها را با خود حمل میکند.
افسانهای کهن، این بار با یک لبخند دوباره روایت شده است.
برای خانههایی که به کمی مراقبتِ آرام و مهربان نیاز دارند.
دیو کوچکی در جنگلی از احساسها آرام گرفته است.
نگهبانی در نور ماه، مراقب امیدهای کوچک است.
دیوی مهربان، سکوت باغ را در خود جای داده است.